Słoneczna iluminacja :)

Zachodzące słońce potrafi zauroczyć chyba każdego człowieka, a co wrażliwsi potrafią dostrzec jego subtelność, a i czasami drapieżność. Wzbierające wody Wisły na jego tle, i most jako dopełnienie obrazu - tworzą niepowtarzalny pejzaż. Czasami  wystarczy ustawić aparat pod innym kontem, a ten sam obraz przybiera inną formę. Dawno nie byłam tak urzeczona zachodem słońca, które w ciągu godziny zmieniało perspektywę i pozwalało wpatrywać się w siebie hipnotyzując swym kolorystycznym nasyceniem. Obrazy mówią same za siebie i nie trzeba tu już nic pisać więcej, bo każdy indywidualnie może je interpretować.

Nieoficjalny przejazd wiślanym nabrzeżem ;) i kładką ...

Wracając dzisiaj lewą stroną mostu, zobaczyłam bardzo zaawansowany efekt pracy na nabrzeżu wiślanym, no i oczywiście musiałam sprawdzić ów efekt. W prawdzie natrafiłam na ekipę  pracującą, ale skoro nikt mnie nie pogonił, to jechałam dalej, aż drogę zatarasował mi płot ...  nie, nie wcale nie musiałam się wracać - oczywiście poradziłam sobie (wyjechałam bramą) A tak oto prezentuje się, na chwilę obecną, rewitalizowana część nabrzeża portowego. 

Cała inwestycja obejmuje rewitalizację portu i nabrzeża Wisły, w tym modernizację basenu portowego, budowę kortów tenisowych, placu dla kamperów, na przebudowie istniejących umocnień, budowie przystani jachtowej i wioślarskiej z centrum szkoleniowym. Powstają miejsca wypoczynku wraz z zapleczem obsługującym i układem komunikacji, w tym z komunikacją pieszą - rowerową i miejscami postojowymi. Dostępność do całego obszaru przystosowanego do pełnienia nowych funkcji zapewni kładka pieszo-rowerowa, która połączy brzegi nad wyjściem z portu i umożliwi bezpośrednie dojście z centrum miasta na półwysep. 

WIDOK Z MOSTU NA CAŁE NABRZEŻE

Pałac w Nowych Jankowicach

Wieś wyodrębniona w 1828 r. z obszaru majątku Szynwałd  do 1839 r. znajdowała się w posiadaniu rodziny Gruszczyńskich. Następnie, aż do 1945 r., należała do Köerberów. Jesienią 1939 r. istniała we wsi siedziba komendy II rejonu Selbstschutzu. Dowódcą był Nordewin Köerber, syn właściciela majątku o tym samym imieniu, który przez jedną kadencję zasiadał w sejmie polskim, reprezentując mniejszość niemiecką. Wydano tam wiele wyroków śmierci na mieszkańców Łasina i okolic.  

Droga powrotna przez Łasin :)

Pierwszą wzmiankę o tej miejscowości przynosi tzw. falsyfikat mogileński z 1065 r., który mówi o przekazaniu tamtejszym benedyktynom 10 grzywien z dochodów Łasina. W 1298 r. krzyżacy nadali osadzie prawa miejskie, obwarowali je murem obronnym, zbudowali zamek i kościół. Miasto w 1461 r. zostało zdobyte przez polskie wojska i całkowicie zniszczone. W latach 1833 – 1860 Łasin został pozbawiony przez zaborcę praw miejskich.  

Dworskie rowerowanie do Nogatu ;)

Wieś powstała na początku XIV wieku jako bardzo duża własność zakonu krzyżackiego. Z powodu rozmiarów często była w ręku nawet trzech użytkowników. Także w polskich czasach dobra bardzo często zmieniały właścicieli. W śród nich występowały tak znane nazwiska, jak Szembekowie, Kostkowie i Jackowscy oraz mniej znane, jak Pieczewscy, Kijanowscy i Kczewscy. Wieś leży na zachodnim brzegu jeziora Nogat (118 ha), przez które przepływa rzeka Gardeja.

We wsi zachował się klasycystyczny dwór z XIX w.