Tydzień temu ja przewodniczyłam Wojtkowi, a tym razem Wojtek przewodniczył mi. I o ile Grudziądz można objechać rowerem w pół dnia, to już na Tricity, to by i tygodnia było mało. Ale udało się pokręcić i na Westerplatte i .....
No i po raz kolejny przyszło zmierzyć się z własnymi ograniczeniami, które udało się okiełznać. Wyzwanie, które sobie postawiłam za honor ziściło się z mniejszymi lub większymi perturbacjami.
Po kilku perturbacjach udało się w niedzielę, wczesnym popołudniem wreszcie wyruszyć. Pociąg z Iławy odjeżdżał o 18.04 więc miałam zaledwie 4,5 godz. żeby dotrzeć tam rowerem.
Obłoki srebrzyste (ang.noctilucent clouds – NLC) – polarne chmury mezosferyczne, są rzadko obserwowanymi chmurami widzianymi w półzmroku przy zmierzchu lub świcie, kiedy słońce jest 6-16 stopni poniżej horyzontu. Najczęściej obserwowane są w pasie pomiędzy 50° i 70° (północnej i południowej szerokości geograficznej). Obłoki srebrzyste są najwyższymi chmurami obserwowanymi z Ziemi, znajdują się w mezosferze około 75–85 km ponad powierzchnią ziemi.
Obłoki srebrzyste są najczęściej obserwowane późną wiosną i latem. Na półkuli północnej najlepszy okres do ich obserwacji zaczyna się w połowie maja i trwa do końca sierpnia
Chmura pierzasto-kłębiasta, baranki (cirrocumulus) znajduje się na wysokości od 6 do 8 km. Rozpiętość od 0,1 do kilku kilometrów.
Chmury mogą powstawać w powietrzu wolnym od produktów kondensacji pary wodnej. Cirrocumulusy składają się prawie wyłącznie z kryształków lodu. Mogą w nich występować również i kropelki silnie przechłodzonej wody, które na ogół szybko przekształcają się w kryształki lodu. Chmury te nie dają opadu docierającego do powierzchni ziemi.